Franciszek Teodor Ejsmond (ur. 29 marca 1859 w Goździe, zm. 13 sierpnia 1931 w Warszawie) – polski malarz.
Życiorys Urodził się 29 marca 1859 roku w Goździe koło RadomiaAkt chrztu nr 151/1859 w kościele parafialnym w Radomiu, jako syn Aleksandra (1834-1891) i Karoliny z Grudzińskich (1841-1864). Imię otrzymał zapewne po pradziadku – Franciszku Lizanowiczu. Po śmierci matki rodzina przeprowadziła się do majątku Krogulcza Mokra, który zakupili bracia Piotr i Aleksander Ejsmondowie. Tam też spędził dzieciństwo.
Studia odbywał w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, a następnie (1879-1886) w Akademii w Monachium (w końcu października 1879 r. zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych - Naturklasse). Tam studiował u Gyuli Benczúra i Antonina Wagnera. Nawiązał przyjaźń z Julianem Fałatem i Józefem Brandtem. Cieszył się znacznym uznaniem i rozgłosem międzynarodowym. Do kraju powrócił w roku 1897. Był dyrektorem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. W latach 1913–1918 był prezesem Polskiego Towarzystwa Artystycznego.