Nadanie Renému przez autora jednego z własnych imion miało podkreślać wzajemną zależność jednej biografii od drugiej, jednak w rzeczywistości Chateaubriand nie tyle przedstawił obraz samego siebie, co wyidealizował go i uwznioślił.
Wątek miłosny thumb|René i Amelia (ilustracja, 1803) Zdaniem Anny Tatarkiewiczowej wątek kazirodczego uczucia pomiędzy Reném i Amelią jest transpozycją dwóch elementów biografii Chateaubrianda: relacji z siostrą Lucyllą oraz niespełnionej miłości do Karoliny Yves. W odróżnieniu od Amelii, która zaczęła darzyć Renégo miłością erotyczną, Lucylla była jedynie przywiązana do swojego brata i ich wzajemne stosunki nie zawierały nic skandalizującego. W Karolinie Yves autor zakochał się natomiast w czasie pobytu w Ameryce, nie mógł jej jednak poślubić, gdyż przed swoim wyjazdem z Francji zawarł już (umotywowany finansowo) ślub z Celestą Buisson. Obydwa te elementy biografii Chateaubrianda posłużyły jako inspiracja dla wykreowania miłości fatalnej, mającej swoje źródło w metafizycznym prześladowaniu Renégo przez los.