(Julian Tuwim, Warzywa)
Przecinek stawiamy pomiędzy zdaniami współrzędnymi połączonymi bezspójnikowo. Szybowiec ruszył, nabrał pędu, gładko oddzielił się od ziemi, stromo wspiął się wzwyż. (J. Meissner)
Rozdzielamy przecinkami zdania współrzędne połączone następującymi spójnikami: a) przeciwstawnymi: a, ale, i (gdy powtarza się w zdaniu), lecz, jednak, jednakże, zaś, wszakże, owszem, natomiast, tylko, tylko że, dlatego że, mimo że, chyba że, jedynie, przecież, raczej, tymczasem, za to, ponieważ, na przykład: Była i ładna, i mądra. Mój brat jest naukowcem, a ja zajmuję się sportem. Mieliśmy pójść na spacer, lecz zaczął padać deszcz. W klasie o profilu biologiczno-chemicznym biologia jest trzy razy w tygodniu, natomiast w klasie o profilu ogólnym dwa razy w tygodniu.
Uwaga: w połączeniach dwóch spójników jak „dlatego że”, „chyba że”, „mimo że” nie stawiamy przecinka przed „że”, lecz przed całym wyrażeniem, na przykład: Zrobił to, mimo że był chory. Nie zrobię tego, chyba że mi pomożesz.
b) wynikowymi: więc, dlatego, toteż, to, zatem, wobec tego, skutkiem tego, wskutek tego, na przykład: Kochał ją, więc postanowił się z nią ożenić. Nie odzywasz się, wobec tego ja też nie będę się odzywać.