Został oskarżony o rzekomą próbę sfałszowania wyników II tury wyborów w mieście – po kilku latach sąd rejonowy uniewinnił go od popełnienia zarzucanych mu czynów.

Po odejściu z urzędu powrócił do wykonywania zawodu przedsiębiorcy, m.in. jako prezes zarządu „Orlen Asfalt” (2003–2005), następnie jako doradca handlowy spółki „Trident” działającej w branży samochodowej i nieruchomościowej. Zasiadł w radach nadzorczych kilku spółek (m.in. „Media Planet”, „Atlantis” i „Holiday Planet”). Stał na czele organizacji miejskiej SLD w Płocku. W wyborach w 2010 ponownie bez powodzenia ubiegał się o urząd prezydenta, uzyskując jednocześnie mandat radnego rady miejskiej, który utrzymał również w 2014. W 2018 nie uzyskał reelekcji. W lipcu 2019 odszedł z SLD.

W 2002 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Płocku Kategoria:Członkowie Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Politycy SdRP, SLD i Nowej Lewicy Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XX wieku Kategoria:Prezydenci Płocka Kategoria:Radni Płocka Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Wiceprezydenci miast w Polsce Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie