Został poświęcony 8 września 1844, w dzień Narodzenia Najświętszej Marii Panny.
W wielkim wnętrzu kościoła zwracają uwagę wspaniałe malowidła naścienne, będące prawdopodobnie największym zespołem fresków na świecie. Projektantem wszystkich fresków w świątyni był Peter von Cornelius, jeden z głównych przedstawicieli grupy Nazareńczyków. Malowidła te (między innymi Stwórca, Narodzenie, Ukrzyżowanie) wykonali w większości jego współpracownicy. On sam namalował w prezbiterium powyżej ołtarza ogromny fresk pt. Sąd Ostateczny (1836–1840), o rozmiarach 18,3 × 11,3 m. Jest to obok Sądu Ostatecznego Michała Anioła z Kaplicy Sykstyńskiej w Rzymie jeden z największych fresków świata. Niestety, dzieła te nie przypadły do gustu królowi Ludwikowi i Cornelius opuścił Monachium, przenosząc się do Berlina. W świątyni zwraca również uwagę kompozycja rzeźbiarska Jezus i czterej ewangeliści, której autorem jest Ludwig von Schwanthaler.
Restaurowany na początku XX wieku kościół doznał wielu uszkodzeń podczas alianckich bombardowań miasta pod koniec II wojny światowej. Do 1949 pełnił rolę kościoła garnizonowego dla przebywających w Monachium amerykańskich oddziałów okupacyjnych.
Bibliografia
Ludwik Kategoria:Zabytki Monachium Monachium Kategoria:Kościoły w archidiecezji Monachium i Freising