Wysuwał również – pośrednio poprzez samą formę tekstu, kierowanego do szerokiego odbiorcy – tezę, że za pomocą zwykłego zdrowego rozsądku możliwa jest ocena dogmatów przedstawianych przez Kościoły oraz rozstrzyganie kontrowersji teologicznych.
Pascal do końca życia utożsamiał się z tezami zawartymi w Prowincjałkach, mimo ich potępienia przez papieża. Uważał, że odrzucenie koncepcji moralnych tekstu przez papiestwo było dodatkowym dowodem ich słuszności i zepsucia Kościoła katolickiego.
Odbiór Prowincjałki natychmiast po publikacji stały się utworem niezwykle popularnym. Ich sława rosła mimo faktu, że w roku 1660 król Francji Ludwik XIV zakazał druku kolejnych wydań tekstu i nakazał zniszczenie już istniejących. Część argumentów przeciwko kazuistyce zawartych w Prowincjałkach została powtórzona w roku 1773 przez papieża Klemensa XIV w breve Dominus ac Redemptor znoszącym zakon jezuitów.