W styczniu 1919 przyłączył się do walk powstania wielkopolskiego jako naczelnik drużyny skautowej. Brał udział w Kompanii Barcińskiej od 4 stycznia 1919 w walkach na odcinku frontu Szubin – Barcin – Łabiszyn oraz w wyzwalaniu powiatów jarocińskiego i pleszewskiego. Po zorganizowaniu w Wielkopolsce regularnej armii wcielony został do 4 Kompanii 4 pułku Wlkp. Z urodzenia Chińczyk, przyjmuje w okresie międzywojennym obywatelstwo polskieOd 1924 starał się o polskie obywatelstwo, które otrzymał dopiero w 1933.
W 1937 r. przeprowadził się do Torunia, tu również pracował jako stolarz. Po II wojnie światowej, był zatrudniony w Spółdzielni Przemysłu Ludowego i Artystycznego „Rzut” w Toruniu, gdzie dokonał kilku pracowniczych usprawnień, za co z Urzędu Patentowego PRL otrzymał stosowne zaświadczenia.
Zmarł 23 stycznia 1978 r.
17 marca 1938 r. zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego Zdzisław Czendefu, jako powstaniec wielkopolski, został odznaczony Medalem Niepodległości. Uchwałą Rady Państwa nr 11.10-0.909 z 10 listopada 1958 nadano mu Wielkopolski Krzyż Powstańczy.
Rodzina W kwietniu 1937 ożenił się z Weroniką Górecką (1895–1986, córką Magdaleny z domu Pilachowskiej), która jako pielęgniarka również wzięła udział w powstaniu wielkopolskim.