„London” wchodził wówczas w skład eskadry „czerwonej”, dowodzonej przez admirała Edwarda Russella (głównodowodzący połączonej floty angielsko-holenderskiej).
Od października 1695 roku „London” pozostawał w rezerwie, w 1701 zapadła decyzja o jego rozbiórce i przebudowie na 100-działowy okręt liniowy I-rangi. Zakres zmian, które rozpoczęły się w 1702 roku w stoczni w Chatham, obejmował przebudowę kadłuba, powstawał więc właściwie nowy okręt.
2 lipca 1706 roku „London” został wodowany ponownie. 1 maja 1707 nowy okręt przewodził uroczystościom Unii Anglii i Szkocji, czyli powstaniu Wielkiej Brytanii. Od tej pory „London” nie brał udziału w bitwach, pozostając w rezerwie.
W latach 1718–1721 „London” został poddany gruntownemu remontowi w Chatham, który wiązał się ze zmianami uzbrojenia (zwiększenie siły ognia poprzez zamontowanie na dolnym pokładzie działowym armat 42-funtowych zastępujących 24-funtowe), a co za ty idzie, ze zwiększeniem wyporności. Koszt remontu wyniósł 27 632 ówczesnych funtów.
Przebudowany okręt nigdy nie wrócił już do służby.