Srebrakowskiego, wygłoszony wcześniej na konferencji „Konflikty narodowościowe w Europie Wschodniej” (Warszawa 19–20 lutego 1992), w którym na podstawie materiałów z archiwów partyjnych obalił on to twierdzenie. Co więcej, udowodnił on tam, że Polacy litewscy byli najmniej skomunizowaną narodowością w tej republice. Po tej publikacji szybko zrezygnowano z tego twierdzenia w litewskim dyskursie publicznym.
Z kolei w 1993 roku na łamach gazety „Kurier Wileński” (do lutego 1990 „Czerwony Sztandar”) wydawanej po polsku na Litwie jako organ Rady Najwyższej Republiki Litewskiej, opublikowano, w 30 odcinkach, tekst pracy A. Srebrakowskiego z 1989 roku, poświęconej historii Sejmu Wileńskiego z 1922 roku, który zadecydował o włączeniu Wilna do Polski. Tekst Srebrakowskiego został wykorzystany jako głos w dyskusji toczonej wtedy na Litwie, obalający tezę o tak zwanej „polskiej okupacji Wileńszczyzny” w okresie międzywojennym, którą lansowali wtedy litewscy politycy i dziennikarze. Redakcja gazety została przy tej okazji zaatakowana przez Vytautasa Landsbergisa, głowę państwa litewskiego w latach 1990–1992, a wtedy szefa opozycji parlamentarnej, o opublikowanie rzekomo antylitewskiego tekstu na łamach dziennika dotowanego przez państwo litewskie.