gdzie: – wypadkowe pole elektryczne w dielektryku, – zewnętrzne pole elektryczne przyłożone do dielektryka, – przenikalność elektryczna próżni, – przenikalność względna dielektryka.

Wektor polaryzacji jest skierowany tak jak moment dipolowy – od ładunków ujemnych do dodatnich, czyli odwrotnie niż wektor natężenia pole elektrycznego.

Jednostką wektora polaryzacji w układzie SI jest kulomb na metr kwadratowy:

Podatność dielektryczna

Polaryzację powstającą w danym materiale pod wpływem pola elektrycznego opisuje jego podatność dielektryczna. W liniowym dielektryku poszczególne składowe wektora polaryzacji możemy zapisać jakoZagadnienia fizyki dielektryków, s. 21.B. Hilczer i in., Elektrety..., s. 31.

Podatność dielektryczna jest tensorem drugiego rzędu.

W szczególnym przypadku jednorodnego dielektryka izotropowego wektor polaryzacji jest proporcjonalny do natężenia pola elektrycznego, a tensor podatności dielektrycznej redukuje się do skalara:

W takim przypadku można opisać polaryzację dielektryka przez ładunek indukowany na jego powierzchni (zwany ładunkiem związanym), określony przez

gdzie: – gęstość powierzchniowa ładunku indukowanego.