Gmina miała skomplikowany i bardzo specyficzny kształt: jej obszar składający się z około 10 enklaw (z których niektóre zawierały kontrenklawy) perforował wielokrotnie gminę Grodzisko.
W 1915 roku austriackie władze okupacyjne wprowadziły administrację cywilną i przekształciły wiejską gminę Radoszyce ponownie w miasto, liczące w 1916 roku 4223 mieszkańcówStan szkolnictwa powszechnego w grudniu 1917 r. na terytorjum obu byłych jeneralnych gubernatorstw: Warszawskiego i Lubelskiego. Władze polskie nie uznały jednak Radoszyc za miasto w 1919 roku, przez co Radoszyce powróciły do statusu gminy wiejskiej.
W okresie międzywojennym gmina Radoszyce należała do powiatu koneckiego w woj. kieleckim. 30 września 1921 roku gmina liczyła 3903 mieszkańców i składała się z osady Radoszyce (3344 mieszkańców) i wsi Plenna (238 mieszkańców) oraz ośmiu drobnych folwarków i kolonii liczących od 12 do 88 mieszkańców (Jacentów, Mościska, Pakuły, Piaski, Pyszna Górka, Wiosna, Wisy i Zychy), których to podstawowe wsie należały do gminy GrodziskoSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom III - Województwo Kieleckie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1925.