Po śmierci Bodina w 1101 roku do walki o władzę w państwie stanął, wspierany przez matkę, najstarszy syn zmarłego króla, Michał oraz bracia przyrodni zmarłego króla, na których czele stanął najstarszy Dobrosław. Ostatecznie tytuł królewski otrzymał Dobrosław. Na wieść o śmierci Bodina w sprawy Zety postanowił się jednak również wmieszać cesarz bizantyński, wykorzystując zeckich wygnańców przebywających od kilku lat w Konstantynopolu. Z rozkazu cesarskiego bracia i synowie Branisława zostali przewiezieni do Dracza. Stamtąd Kočapar wspierany przez Bizantyńczyków udał się do Raszki, stanowiącej terytorium zależne od Zety, szukać pomocy przeciw Dobrosławowi. Wielki żupan Raszki Wukan skorzystał z okazji do zrzucenia zwierzchnictwa zeckiego i wyprawił się przeciw królowi Zety. W bitwie nad Moračą pokonał wojska Dobrosława, a na tronie Zety osadził Kočapara Radoslavljevicia. Dobrosław został pojmany i uwięziony w Raszce. Z faktu, że Kočapar był synem związanego z Trawunią Radosława, przyjmuje się, że opanował tę prowincję oraz rdzenną Duklę, zdobytą w toku walk prowadzonych wspólnie z Wukanem. Zahumle i Bośnia zostały opanowane w toku wojny domowej przez inne odłamy dynastii.