Wawrzyniaka 6 izba przyjęć oraz budynek operacyjny (1893) – ul. Mickiewicza 49 oddział szpitalny dla mężczyzn (1893–1895) – ul. Wawrzyniaka 7b nowy oddział męski (1900) – ul. Wawrzyniaka 7a oddział zakaźny dla chorych na błonicę i płonicę (1905) – ul. Mickiewicza 55 dom dla lekarzy (1911) – ul. Wawrzyniaka 7c seminarium i budynek szkolny – ul. Wawrzyniaka 5. Pierwotnie mieścił się tu lokal rozrywkowy „Tivoli”. W 1920 budynek wszedł w skład Zakładu Bethanien, został gruntownie przebudowany i przystosowany do pełnienia funkcji edukacyjnych.
Poszczególne budynki Zakładu wznoszono przeważnie z czerwonej, nieotynkowanej cegły, sytuując je w luźnej zabudowie pomiędzy bogatą zielenią.
W 1891 na terenie Zakładu utworzono cmentarz, a w 1895 wybudowano niewielką kaplicę cmentarną. Na cmentarzu chowano zmarłych pacjentów oraz diakonisy. Spoczął tu również dobroczyńca Zakładu – Johannes Quistorp oraz jego syn Martin. W 1929 przed Zakładem (od strony ul. Wawrzyniaka) ustawiono marmurowe popiersie Martina Quistorpa.