Sasi siedmiogrodzcy osiedli na terenach Siedmiogrodu osadnicy chrześcijańscy, najczęściej rycerze zakonni, opanowujący obszary zamieszkane przez plemiona pogańskie pod pretekstem krzewienia chrześcijaństwa (chrystianizacji); jednym z przykładów jest opanowanie zamieszkałych m.in. przez Prusów i Jaćwingów terenów późniejszych Prus Wschodnich, niektórych ziem polskich i litewskich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii przez zakon krzyżacki, osadnicy wołoscy na obszarze Karpat, osadnicy syberyjscy, początkowo kupcy nowogrodzcy i Kozacy z Wielkiego Księstwa Moskiewskiego, kolonizujący Syberię, w XIX w. częstą postacią osadnika był przymusowy zesłaniec lub katorżnik osadnicy europejscy kolonizujący Amerykę od jej odkrycia w 1492, w tym koloniści: hiszpańscy zasiedlający Amerykę Południową i Północną francuscy m.in. w Kanadzie (Nowa Francja) angielscy m.in. w Ameryce Północnej portugalscy w Brazylii holenderscy zasiedlający w I połowie XVII w. Nowe Niderlandy (okolice Nowego Amsterdamu na zlecenie VOC) oraz Antyle Holenderskie szwedzcy i fińscy m.in. nad rzeką Delaware przymusowi osadnicy, więźniowie z Anglii, Szkocji i Walii, wysyłani od 1787 na odbycie kary do Australii i Nowej Zelandii, z których większość po odbyciu kary osiedlała się tam na stałe koloniści józefińscy, osadnicy cesarza Józefa II w końcu XVIII w.