wiązała się z ambicjami odbudowania trwałych wartości europejskiej kultury, sumienia i wiary. Literaturę pojmował wówczas jako drogę do ocalenia po klęsce poczucia człowieczeństwa. W latach 70. zaczęła w niej dominować tematyka religijna i kontemplacyjna. Jego książki zostały przetłumaczone na 44 języki.
Życiorys Dzieciństwo i młodość alt=Zdjęcie grupowe kilkudziesięciu studentów, czarno-białe.|mały|Miłosz (w III rzędzie, 4. od lewej) wśród studentów Uniwersytetu Stefana Batorego, rok 1930 Urodził się w Szetejniach, dziedzicznym majątku matki położonym nad Niewiażą, w powiecie kowieńskim guberni kowieńskiej Imperium Rosyjskiego, w parafii Opitołoki, gdzie został ochrzczony w kościele Przemienienia Pańskiego w Świętobrości. Rodzina Miłoszów, pieczętująca się herbem Lubicz, należała do starego szlacheckiego rodu. Był synem Aleksandra Miłosza (1883–1959), inżyniera budowy dróg i mostów, i Weroniki z Kunatów (1887–1945). 19 września 1917 urodził się jego młodszy brat, Andrzej, późniejszy reżyser dokumentalista, publicysta i tłumacz.