batalion we Lwowie.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 22 Brygady Piechoty we Lwowie należącej do 11 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy pułku w czerwcu 1914: 62% Ukraińcy, 29% Polacy i 9% pozostali. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 115 pułkowi piechoty.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli wielcy książęta Luksemburga: Adolf (1846 – †17 XI 1905) i Wilhelm IV (1906 – †25 II 1912) oraz generał pułkownik Friedrich von Georgi (1912–1918).