Pełnił funkcję dowódcy garnizonu wileńskiego. Czas jego służby przypadł na eskalację dążeń niepodległościowych Litwinów, które doprowadziły w ostateczności do wystąpienia litewskiej republiki z ZSRR. 13 stycznia 1991 dowodził operacją wojskową w Wilnie, w czasie której przeprowadzona została m.in. pacyfikacja manifestacji pod wieżą telewizyjną (w wyniku czego śmierć poniosło 14 cywilów). Pod wpływem nacisków opinii międzynarodowej, władze państwowe ZSRR zdecydowały o przerwaniu szturmu, zaś Litwa osiągnęła w kolejnych miesiącach pełną i niekwestionowaną niepodległość. Sam Uschopczyk nigdy oficjalnie nie odmówił swojego poparcia dla przeprowadzonej akcjiPiotr Zychowicz, 10 bezkarnych komunistów, "Rzeczpospolita", 12 grudnia 2008.
W lipcu 1991 został przeniesiony do Brześcia w Białoruskiej SRR na stanowisko dowódcy dywizji. Po rozpadzie Związku Radzieckiego, podjął służbę w armii białoruskiej, uzyskując stanowisko dowódcy korpusu. 22 maja 2000 został wiceministrem obrony Białorusi. 19 lutego 2004 przeszedł na emeryturę.