NA drugim roku podchorążowie mieli 524 godzin wykładów i 584 ćwiczeń.
Dokonana w 1935 r. zmiana trybu szkolenia na trzyletni spowodowała wzbogacenie programu szkolenia. Na pierwszym roku wszyscy podchorążowie przechodzili jednolite szkolenie teoretyczne. Na drugim roku dokonywano podziału uczniów na grupę pilotów (stanowili ok. 60% rocznika) oraz obserwatorów (ok. 40%) i odpowiednio modyfikowano szkolenie dla tych grup. Na trzecim roku dokonywano podziału grupy pilotów. Kandydaci na pilotów myśliwskich trafiali do wyższej Szkoły Pilotażu, a pozostali szkolili się w SPL jako piloci liniowi. Obserwatorów, w ramach kursu początkowego na drugim roku nauki, uczono obsługi sprzętu w powietrzu. Następnie w ramach kursu zasadniczego uczyli się obserwacji pola walki, nawigacji powietrznej, bombardowania i strzelania powietrznego, wykonywania fotografii lotniczej oraz obsługi sprzętu i środków łączności. Ćwiczono u nich spostrzegawczość, pamięć i orientację przestrzenną oraz wpajano im wiedzę o taktyce walki wojsk lądowych na poziomie dywizji.