Własnym kosztem zbudował własne laboratorium do standardowych badań fizycznych i mechanicznych cech gruntu, zbudował prototypowy wielkowymiarowy aparat do badania wpływu odkształceń poziomych podłoża górniczego na rozkład naprężeń kontaktowych pod ławą fundamentową, odegrał wiodącą rolę w projektowaniu i nadzorze nad budową dużej stacji rozrządowej Niedobczyce.
Od 1961, już jako dyrektor Biura Projektów Kolejowych w Katowicach, zajmował się opracowaniem koncepcji komunikacyjnych dla Rybnickiego Okręgu Węglowego. We wrześniu 1964 obronił pracę doktorską (Wpływ odkształceń podłoża na rozkład naprężeń normalnych i stycznych w podstawie sztywnej ławy fundamentowej leżącej na podłożu sypkim, jej promotorem był prof. Franciszek Wasilkowski). W 1967 roku trafił na Politechnikę Śląską, gdzie stworzył Katedrę Budowy Kolei. Antoni Rosikoń był pracownikiem Katedry Transportu Przemysłowego. Senat uczelni wystąpił w 1975 o nadanie nauczycielowi akademickiemu tytułu profesora nadzwyczajnego. Jednak minister nauki, szkolnictwa wyższego i techniki Sylwester Kaliski zadecydował, że nie można nadać takiego tytułu osobie tuż przed emeryturą. W 1976 dr inż. Rosikoń został Dyrektorem Instytutu Dróg i Mostów na Wydziale Budownictwa Politechniki Śląskiej ze stanowiskiem profesora kontraktowego.