1 grudnia 1924 ponownie przydzielony do delegacji, w której skład wchodził do 31 grudnia 1932, awansując w tym czasie na radcę poselstwa II (21 I 1926) i I klasy (1 VIII 1928). W 1921 oficjalnie dokonał zmiany nazwiska na „Gwiazdoski”.
Od 1 kwietnia do 8 listopada 1932 kierował Delegacją RP przy Lidze Narodów jako chargé d’affaires, na krótko wrócił na poprzednie stanowisko, zaś 1 stycznia 1933 został odwołany do centrali MSZ. Został kierownikiem wydziału w Departamencie Politycznym. 1 lutego 1934 mianowany na wicedyrektora Departamentu Politycznego, stanowisko to zajmował do wybuchu II wojny światowej.
Po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę i przekroczeniu granicy polsko-rumuńskiej przez rząd RP, ewakuowany wraz z personelem MSZ do Francji. W listopadzie 1939 przydzielony do ambasady RP w Paryżu. Do upadku Francji był łącznikiem z francuskim Ministerstwem Informacji i Propagandy w randze ministra pełnomocnego. Po odtworzeniu MSZ w Londynie został w lipcu 1941 kierownikiem Wydziału Organizacji Międzynarodowych, a od października 1944 także zastępcą sekretarza generalnego MSZ.
Od 6 lipca 1945 (wycofanie uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie), aż do śmierci był sekretarzem generalnym MSZ Rządu RP na uchodźstwie.