Uzębienie Simosuchus jest umiarkowanie heterodontyczne; w zależności od położenia w jamie gębowej zęby wyraźnie różnią się pod względem morfologii, jednak stopień heterodontyzmu jest mniejszy niż u niemal wszystkich pozostałych Notosuchia.
Szkielet pozaczaszkowy Simosuchus miał co najmniej 23 kręgi przedkrzyżowe: 8 kręgów szyjnych i co najmniej 15 tułowiowych. Ze względu na niekompletność tylnego obszaru przedkrzyżowego kręgosłupa holotypu i fakt, że nie jest połączony stawowo, nie można wykluczyć, że kręgów tułowiowych było więcej. Prawdopodobnie występowały dwa kręgi krzyżowe – tyle, co u większości pozostałych Mesoeucrocodylia. Ogon składał się z nie mniej niż 15 kręgów – liczba ta była zapewne większa, ponieważ nie odnaleziono małych kręgów z końca ogona, jednak nie przekraczała 20. Oznacza to, że Simosuchus miał stosunkowo najkrótszy ogon spośród wszystkich znanych bazalnych przedstawicieli Mesoeucrocodylia. Jego kończyny były masywnie zbudowane. Kość ramienna rozszerzała się w kierunku proksymalnym i miała płytki grzebień naramienny oraz półelipsoidalny kłykieć kości ramiennej. Osiągała ona tę samą długość, co kość łokciowa. Kości promieniowa i łokciowa były ze sobą ciasno połączone. Na przednim wyrostku kości kulszowej znajdowała się wypukłość kształtem przypominająca ostrogę.