5 po zmianach z 1954: Jeżeli którakolwiek z Wysokich Umawiających się Stron stałaby się celem napadu zbrojnego w Europie, inne Wysokie Umawiające się Strony, zgodnie z postanowieniami artykułu 51 Karty Narodów Zjednoczonych, zapewnią Stronie napadniętej wszelką wojskową i inną pomoc, jaką rozporządzają. wykraczała daleko poza zobowiązania podjęte przez sojuszników w ramach NATO, gdzie artykuł 5 Traktatu Północnoatlantyckiego mówi, że w razie ataku na któregoś z sojuszników państwo członkowskie paktu udzieli pomocy Stronie lub Stronom tak napadniętym (…) podejmując (…) akcję, jaką uzna za konieczną, nie wyłączając użycia siły zbrojnej. Będąc organizacją bez żadnych funkcji operacyjnych, UZE przez wiele lat nie odegrywała prawie żadnej roli m.in. że względu na obawy o możliwość dublowania zadań NATO. Stała się głównie niezobowiązującym forum wymiany sprawozdań na temat potencjału sił narodowych, często i tak nieaktualnych.