3 grudnia 1925 roku „Lotnik” zorganizował w Poznaniu I Zjazd Polskiej Prasy Lotniczej, w której obok organizatora uczestniczyli również redaktorzy naczelni czasopism „Lot Polski”, „Młody Lotnik” oraz „Wiadomości LOPP”. Jednym z postanowień zjazdu była uchwała mająca zobligować czasopisma lotnicze w Polsce do prowadzenia kampanii na rzecz utworzenia w Ministerstwie Komunikacji podsekretariatu stanu do spraw lotnictwa. Od 1926 roku „Lotnik” wydawany był przez drukarnię będącą jego własnością. W latach 1926 do 1928 nakład czasopisma wahał się w granicach od 21 tys. do 25 tys. egzemplarzy oraz 1200 sztuk, które przeznaczone były za granicę. Rozpoczynający się w 1929 roku kryzys gospodarczy odbił się również na kondycji czasopisma i samego związku, który został zreorganizowany i kontynuował działalność jako Wielkopolski Klub Lotników. „Lotnik” pozostał organem prasowym Klubu Lotnika a jego redaktorem naczelnym został Edmund Hołodyński. W 1931 roku Wielkopolski Klub Lotnika połączył się z Poznańskim Aeroklubem Akademickim tworząc Aeroklub Poznański. „Lotnik” będący czasopismem Klubu przestał mieć rację bytu i wydawnictwo zostało przekształcone w tytuł „Sport Motorowy”, w którym tematyka lotnicza stanowiła marginalną część. W 1931 roku również „Sport Motorowy” przestał się ukazywać.
Bibliografia
Kategoria:Czasopisma lotnicze