Po odejściu Ducha Obecnych Świąt, Scrooge spotyka ostatniego z duchów – Ducha Przyszłych Świąt, który pokazuje mu przyszłość: śmierć Małego Tima i pogrzeb człowieka, którego nikt nie opłakuje. Tym zmarłym jest sam Scrooge, który przysięga się zmienić. Nad ranem Scrooge staje się lepszym człowiekiem i czyni Cragita swym wspólnikiem. Pojawia się też Belle kwestująca na rzecz ubogich. Nie ma tego w scenariuszu, gdyż Wilma zastępuje kolejnego aktora. Fred prosi ją o wybaczenie, jako że zrozumiał swą samolubność. Sztuka kończy się tym, że dobroduszny Scrooge stał się wzorem do naśladowania, a dla Małego Tima stał się drugim ojcem. Podobnie odmieniony jest Fred, pogodzony z Wilmą, który odkrywa, że Ducha Przyszłych Świąt zagrał Dino, zastępujący chorego Phila. Jest też chłopiec z kolejki, który dał prezenty do zapakowania i widząc brak Freda, od razu pobiegł do teatru. Szczęśliwy Fred nagle zapada na grypę; Wilma oznajmia, że grypa trwa jeden dzień i zdąży na świąteczny obiad u jej matki, czym przeraża Freda.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Opowieść wigilijna Flintstonów · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.