170–174..
Ozdoby miedzianych kotłów Figurki z brązu, służące do ozdoby miedzianych kotłów, to najbardziej rozpowszechnione przedmioty z okresu Urartu. Na początku XX wieku rzeźby te przyczyniły się do zidentyfikowania i opisania stylu urartyjskiej sztuki. Kotły z miedzi prawdopodobnie były wykorzystywane do rytualnego składania ofiar. Roczniki króla Asyrii Sargona II zawierają wzmiankę o naczyniu z brązu wypełnionym winem, które wylewano na ołtarz podczas składania ofiary ChaldiemuБ.Б. Пиотровский, Ванское царство (Урарту), s. 174–179..
Odlewane z brązu rzeźby mocowano do kotła. Wśród figurek znane są głowy byków, uskrzydlonych bóstw żeńskich, rzadziej męskich. Prawdopodobnie bóstwa te są wizerunkami Sziwiniego i jego małżonki Tuszpuei. Technika odlewania ozdób na kotłach została przejęta przez państwa sąsiednie. Z Frygii przeniknęła do Europy. Urartyjskie figurki z ozdób kotłów znaleziono również w Grecji i Italii: w Rodosie, w Atenach, Beocji, Delfach, Olimpii oraz w etruskich grobowcach. Początkowo rzeźby te były uważane za zabytki starożytnej kultury śródziemnomorskiej. Dopiero w połowie XX wieku zostały zidentyfikowane jako zabytki sztuki urartyjskiejM. Pallottino, Urartu, Greece and Etruria, „East and West”, 9 (1958), nr 1–2.P.