Po uwolnieniu, 17Józef Grzegorzek, Pierwsze powstanie śląskie 1919 roku w zarysie, Katowice 1935, s. 205. sierpnia 1919 w zastępstwie komendanta wydał rozkaz rozpoczęcia I powstania śląskiego w powiecie bytomskim. Po zakończeniu walk, od 24 sierpnia tego roku przebywał na terenie Zagłębia Dąbrowskiego. 17 listopada 1919 powrócił na Śląsk i w następnym roku uczestniczył w II powstaniu śląskim. Od 15 grudnia 1920 był dowódcą obwodu POW w Rozbarku. 27 kwietnia 1921 mianowany zostaje na podporucznika. W III powstaniu śląskim, od 3 maja 1921 dowodzi I baonem wojsk powstańczych katowickiego 1 pułku piechoty pod dowództwem Walentego Fojkisa i brał udział m.in. w walkach o Kędzierzyn i w bitwie o Górę Świętej Anny. Za męstwo i odwagę wykazane w walce, odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.

Kiedy rodzinny Bytom pozostał w granicach Niemiec, przeniósł się na krótko do Piekar Śląskich, by ostatecznie osiąść w Lipinachod 1951 dzielnica Świętochłowic – obecnej dzielnicy Świętochłowic, gdzie będąc kupcem, posiadał koncesję na hurtownię tytoniową. W okresie dwudziestolecia międzywojennego działał w Związku Powstańców Śląskich, gdzie przez wiele lat był prezesem Zarządu Głównego. Był także członkiem Śląskiej Rady Wojewódzkiej.