Inni przedstawiciele tych grup mogą wchodzić w skład fitoplanktonu, a nawet te same organizmy mogą w zależności od warunków trafiać do planktonu (tychoplankton).
Fitobentos tworzy zbiorowiska organizmów przybierające postać od nalotu po podwodne łąki (np. łąki ramienicowe). Glony bentosowe mogą przytwierdzać się do dna przy pomocy różnego rodzaju chwytników i stylików, wiele spoczywa luźno na podłożu, a niektóre zdolne są do ruchu pełzającego (dzięki wydzielaniu śluzu, którym odpychają się od podłoża poruszają się desmidie i niektóre okrzemki, a dzięki innego typu ruchom niektóre sinice nitkowate, takie jak drgalnica). Przytwierdzone do dna glony mogą mocno przylegać do dna tworząc struktury skorupiaste lub poduszkowate (np. Rhodoplax schinzii) albo tworzyć wiotkie, taśmowate, biczowate, krzaczkowate lub płatowate plechy (np. listownica).
Fitobentos występuje do głębokości 130–180 m w morzach ciepłych i stosunkowo przezroczystych (np. Morze Śródziemne) lub kilkudziesięciu metrów w morzach północnych. Strefa przez niego zajmowana w zasadzie pokrywa się z litoralem (fitolitoral).