W latach 1927–1930 był choreografem i solistą Teatru Wielkiego, gdzie układał tańce m.in. do Aidy, Boruty, Carmen, Czarodziejskiego kuranta, Fausta, Giocondy, Halki, Ostatniej baśni Szeherezady, Pulcinelli, Syreny, Tajemnicy Zuzanny.
Od 1930, po rozstaniu z Niną Pawliszczewą, związał się z Zizi Halamą jako partnerką taneczną i życiową. W kolejnych latach para ta stanowiła atrakcję programów warszawskich teatrów rewiowych: Wesoły Wieczór (1930–1931), Morskie Oko (1931–1932), Teatru Polskiego (w operetce Zemsta nietoperza w 1932), Stara Banda (1932–1934), Rex (1933), Cyganeria (1933–34).
thumb|left|Zizi Halama jako Cesarzowa i Feliks Parnell jako Janosik w Wesołym Wieczorze, 1930.
W okresie 1921–1934 współpracował z największymi gwiazdami polskiej rozrywki dwudziestolecia międzywojennego, w tym z Eugeniuszem Bodo, Adolfem Dymszą, Lucyną Messal, Kazimierą Niewiarowską, Hanką Ordonówną, Zulą Pogorzelską, Józefem Redą, Ludwikiem Sempolińskim, Władysławem Szczawińskim czy Mirą Zimińską.