23 czerwca 1930 roku rozpoczęto budowę kościoła pw. św. Kazimierza Królewicza, a jego budowniczym został ks. mjr Stanisław Sinkowski. Został on konsekrowany 25 czerwca 1933 roku przez bpa Józefa Gawlinę. W 1933 roku została powołana rzymskokatolicka parafia wojskowa św. Kazimierza Królewicza, która przynależała do Krakowskiego Dekanatu Wojskowego. W nowopowstałej parafii pracowali tylko kapelani wojskowi, którzy byli niezależni od proboszcza parafii śś. ap. Piotra i Pawła.
1 września 1939 roku w czasie nabożeństwa ppłk Ludwik Bombas powierzył kościół ks. kan. Henrykowi Prokschowi, a w styczniu 1940 roku rektorem kościoła został ks. Stanisław Wilczewski. Od wybuchu II wojny światowej msze św. odprawiane były w językach polskim i niemieckim, a od połowy czerwca 1940 roku tylko po niemiecku. Odprawiał je przybyły z Nysy kapelan Wehrmachtu ks. Schölzel.
Pierwsza po wyzwoleniu miasta spod niemieckiej okupacji msza św. odprawiona została 4 lutego 1945 roku. Po 1945 roku duszpasterstwo wojskowe zostało podporządkowane Ministerstwu Obrony Narodowej. Ordynariat Polowy Wojska Polskiego został przywrócony 21 stycznia 1991 roku.