W uzyskaniu pozytywnej decyzji w sprawie opuszczenia Jugosławii, jak i w późniejszej organizacji monasteru we Francji znacząco pomógł mniszkom fakt, że wiele z nich pochodziło z arystokratycznych rodzin rosyjskich, jak również wsparcie wiernych eparchii genewskiej i zachodnioeuropejskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Ich monaster od początku swojego istnienia był ważnym celem pielgrzymek, głównie ze względu na przechowywaną w nim Leśniańską Ikonę Matki Bożej, zaś do 1996 także relikwie św. Atanazego Brzeskiego. Na początku XXI w. w monasterze przebywało 13 mniszek i 14 posłusznic.

W monasterze kilkakrotnie odbywał się sobór archijerejski Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Monaster sprzeciwiał się działaniom metropolity Ławra, dążącego do zjednoczenia Kościoła z patriarchatem moskiewskim, a cztery lata po podpisaniu przez obydwa Kościoły aktu jedności kanonicznej, w 2007, przeszedł do Rosyjskiego Kościoła Prawdziwie PrawosławnegoList ihumenii Makryny.