W czasie niemieckiej okupacji pomnik został zniszczony, jednak odbudowano go w 1945. Dom Rządu i Czerwony Kościół to jedne z niewielu budynków Mińska nie zniszczonych w czasie II wojny światowej.

Po wojnie plac Lenina zabudowywany był według nowego planu generalnego Mińska. Od niego zaczynała się główna ulica stolicy – prospekt Stalina (późniejszy Leniński, Franciszka Skaryny, a obecnie Niepodległości). Jednocześnie funkcję głównego placu miasta przejął plac Centralny, na którym od lat 50. odbywały się parady i demonstracje. W latach 60. plac Lenina przyjął ostateczny kształt prostokąta o bokach 450×160 m, a wokół niego zorganizowano okrężny ruch pojazdów. Znalazły się na nim parking i skwer. Od 1984, wraz z początkiem budowy Pałacu Republiki na placu Październikowym (dawnym Centralnym), plac Lenina znowu stał się miejscem organizowania demonstracji.

W 1991 nazwę placu zmieniono na plac Niepodległości. W latach 2002–2006 plac został przebudowany. Poprawiono ruch samochodowy, a pod ziemią wybudowano centrum handlowe „Stolica” i parking. Część naziemna placu stała się strefą wypoczynku ze świetlno–muzyczną fontanną.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Place w Mińsku