wiążące monomery aktyny Np. profilina, tymozyna-β4 regulujące wydłużanie się filamentów (ang. actin filament polymerases) – Kontrolują rozpoczęcie polimeryzacji filamentu, które nie jest w komórce faworyzowanym zjawiskiem, gdyż przeciwdziałają mu wiążące monomery profilina i tymozyna-β4. W szczególności białka Arp2 i Arp3 tworzą kompleks Arp2/3 który z udziałem czynników promujących nukleację, białek z rodziny WASP, umożliwia rozpoczęcie polimeryzacji nowego filamentu pod kątem od wyjściowego. Powstałe rozgałęzienia filamentów (actin filament branch) wchodzą w skład lamelipodiów. rozcinające filamenty (severing proteins) – Regulują długość filamentów przerywając je, po związaniu się z podjednostką G-aktyny w dowolnym miejscu filamentu. Wyróżnia się dwie rodziny tych białek z uwagi na wielkość: <15 kDa oraz wielodomenowe białka z rodziny gelsolin. Aktywność przerywania filamentów mają też niektóre forminy. Kofilina odgrywa rolę w ruchliwości komórek i cytokinezie. Inne przykłady tych białek to gelsolina i wilina. wiążące filamenty krzyżowo lub w pęczki (cross-linking proteins) – Łączą filamenty położone blisko i równolegle względem siebie, tym samym stabilizując ich struktury wyższego rzędu (sieci, wiązki, filopodia, lamelipodia). W ich budowie można wyróżnić tzw.