Zwyciężył w Turnieju Schwarzwaldzkim w 1993.
W sezonie 1993/1994 częściej zdobywał punkty, co było efektem wprowadzenia nowej punktacji za miejsca w konkursach Pucharu Świata. W pierwszej części sezonu tylko raz zdobył punkty, zajmując 22. miejsce w Innsbrucku. Mimo to znalazł się w austriackiej kadrze na igrzyska olimpijskie w Lillehammer odbywające się w lutym 1994. Na igrzyskach zajął 10. miejsce na normalnej skoczni i 26. na dużej. W konkursie drużynowym osiągnął swój największy sukces w karierze, gdy wspólnie z Heinzem Kuttinem, Stefanem Horngacherem i Andreasem Goldbergerem zdobył brązowy medal. W tym samym sezonie, 5 marca 1994 po raz pierwszy i zarazem ostatni stanął na podium zawodów PŚ, zajmując drugie miejsce w Lahti i ustępując tylko Jensowi Weißflogowi. W klasyfikacji generalnej sezonu zajął ostatecznie 33. miejsce.