8 maja 1979 r. został powołany do tworzenia parafii na tarnobrzeskim osiedlu Serbinów. Razem z parafianami z Lipnicy postawił 26 maja 1979 roku w południe drewnianą konstrukcję. Prace ukończono po dziesięciu godzinach. Za swą działalność represjonowany przez władze komunistyczne. Za samowolę budowlaną w 1979 r. Sąd Rejonowy w Janowie Lubelskim wydał wyrok skazujący na rok więzienia w zawieszeniu na 3 lata, grzywnę w wysokości 127 tys. złotych oraz koszty sądowe w wysokości 27 tys. zł. Kolegium ds. Wykroczeń i Urząd ds. Wyznań ukarało księdza 16 razy. Formalne erygowanie parafii nastąpiło 24 czerwca 1980 roku.
Jako proboszcz w Tarnobrzegu animował życie religijne poprzez nabożeństwa modlitewne. Najbardziej charakterystyczne to comiesięczne, całonocne nabożeństwo fatimskie z procesją figury Matki Bożej po całym osiedlu, comiesięczna Godzina Święta, codzienna Godzina Miłosierdzia, cotygodniowa Nieustanna Nowenna, odwiedziny chorych, Dzień Sąsiada, Tarnobrzeskie Dni Trzeźwości, Korowód Świętych, Tarnobrzeskie Wieczory Uwielbienia, Marsz Mężczyzn, Doba Modlitwy Różańcowej, Marsz dla Życia i Rodziny. Osobliwością parafii było odprawianie maryjnych nabożeństw majowych przed figurami i kapliczkami znajdującymi się na terenie osiedla. Czerwcowe nabożeństwa do Serca Bożego odbywają się pod figurą Chrystusa.