Funkcję tę pełnił również w drugim gabinecie tego kanclerza do czerwca 1984.

Ustąpił ze stanowiska ministra w związku ze skandalem politycznym nazwanym Flick-Affäre, gdy pojawiły się wobec niego zarzuty łapówkarstwa. Ostatecznie w 1987 został uniewinniony od zarzutów korupcyjnych, wymierzono mu natomiast grzywnę za przestępstwa podatkowe związane z finansowaniem FDP.

W latach 1988–1993 był przewodniczącym Wolnej Partii Demokratycznej, po czym został honorowym przewodniczącym tego ugrupowania. Wchodził w skład rady nadzorczej Lufthansy, w latach 1995–2006 przewodniczył Fundacji im. Friedricha Naumanna. W latach 1999–2001 był pełnomocnikiem kanclerza Gerharda Schrödera do spraw powołania fundacji zajmującej się odszkodowaniami dla robotników przymusowych w III Rzeszy.

W działalność polityczną zaangażował się również jego krewny Alexander Graf Lambsdorff.

Przypisy

Kategoria:Deputowani Bundestagu Kategoria:Niemieccy ministrowie Kategoria:Niemieccy prawnicy Kategoria:Politycy FDP Kategoria:Ludzie urodzeni w Akwizgranie Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2009