Konstruktorzy Airspeed w swoim projekcie wykorzystali doświadczenia amerykańskiej wytwórni Crouch-Bolas Aircraft Corp z dwusilnikowym samolotem Crouch-Bolas Dragon Fly, zdolnym do lotów z małymi prędkościami. Umiejętność tę osiągnięto wykorzystując zjawisko zapewnienia odpowiedniej siły nośnej na płacie opływanym na całej swojej powierzchni przez strumienie zaśmigłowe. 17 października 1940 roku (niektóre źródła podają 18 października) w Portsmouth odbył się oblot nowego samolotu (o numerze N1323). Za sterami maszyny siedział pilot fabryczny Georg Erringtona. Niestety samolot okazał się być trudny w utrzymaniu sterowności podłużnej oraz miał zbyt małą prędkość wznoszenia. W 17 lutego 1941 roku marynarka anulowała cały program, zniszczono obydwa prototypy, z których drugi (o numerze N1324) nie był w pełni ukończony. Do podjęcia takiej decyzji przyczynił się obok problemów technicznych z nowym samolotem, rozwój urządzeń radarowych, które instalowane na pokładach okrętów i nowych samolotów (np. patrolowych wersji amerykańskiego bombowca Consolidated B-24 Liberator) były zdecydowanie prostsze i łatwiejsze w obsłudze niż nowa konstrukcja.