59, 88..
Rzym nie wypełnił do końca swoich zobowiązań z 238 wobec Gotów, którzy w odwecie w połączeniu z Karpami oraz takimi plemionami jak Tajfalowie, Peukinowie i Hasdingowie, organizowali przez kilkanaście lat najazdy łupieżcze na Mezję i DacjęJ. Strzelczyk, Goci – rzeczywistość i legenda, s. 89.. W latach 246 i 248 cesarz Filip I Arab dwukrotnie odniósł zwycięstwo nad KarpamiH. Wolfram, Historia Gotów, s. 64.. W 250, gdy zjednoczone siły barbarzyńców pod wodzą Cniva wyruszyły na prowincje rzymskie Dację, Mezję i Trację – przy czym wojsko Karpów skierowało się na DacjęH. Wolfram, Historia Gotów, s. 65. – wódz rzymski Decjusz, zamiast wyruszyć przeciwko Gotom, podjął kroki mające osłabić gocko-karpowską koalicję. W tym celu uderzył na okupowaną przez Karpów Dację, usuwając ich z tego terytorium, następnie skierował armię rzymską przeciwko głównemu przeciwnikowi. W 257 Karpowie wsparli Gotów podczas kolejnej ekspansji na południowo-zachodnie wybrzeże Morza Czarnego i Bitynię. Do wyprawy dołączyli także Boranowie, Peukinowie i UrugundowieH. Wolfram, Historia Gotów, s. 70–71..