1939 (24 sztuki), ponadto na wyposażeniu znajdowały się przeliczniki PUAZO -3, służące do kierowania ogniem i dalmierze optyczne DJa-1 o bazie 4 m. Teoretycznie zapewniało to możliwość zwalczania celów powietrznych na wysokości do 10 500 m, w praktyce jednak skuteczny ogień można było prowadzić do celów poruszających się z prędkością do 220 m/s na wysokości do 8000 m. W warunkach użycia lotnictwa odrzutowego środki pozostające na uzbrojeniu pułku nie były w stanie zapewnić skutecznej osłony ochranianym obiektom.
W latach 1957–1958 w Wojsku Polskim przeprowadzano redukcję sił zbrojnych. W tym okresie w pułku wprowadzono nowy etat 8/66, który przewidywał zmniejszenie liczby dywizjonów artylerii przeciwlotniczej z trzech do dwóch. W kolejnych latach miały miejsce kolejne redukcje. Rozkazem organizacyjnym Dowództwa Wojsk Lotniczych i OPL OK nr 09/Org. z 19 lipca 1960 w pułku wprowadzono nowy etat 8/81 wprowadzający strukturę mieszaną. Utworzono cztery baterie artylerii średniego kalibru, każda po 12 dział i dywizjon artylerii małego kalibru – dwie baterie 12-działowe.