W 1926 wszedł w skład komitetu na rzecz powołania powiatu w Opalenicy.
W 1939 przez pewien czas był przetrzymywany przez wkraczających Niemców jako zakładnik, potem wraz z rodziną został wysiedlony do Chełma Lubelskiego. Po powrocie do Opalenicy w 1945 był m.in. członkiem zarządu Gminnego Koła Samopomocy Chłopskiej. Odznaczony został Krzyżem Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Dożył sędziwego wieku, zmarł 29 maja 1983 w wieku 105 lat. Pochowany został na cmentarzu w Opalenicy.
Miał pięcioro dzieci. Syn Edward (ur. 19 września 1909 w Opalenicy, zm. 1975) został salezjaninem; wyświęcony na księdza 24 czerwca 1941, pracował m.in. w Częstochowie i Kielcach. Córka Stanisława została nauczycielką, pozostałe córki pracowały jako hafciarka, rolniczka i kucharka.
Bibliografia Zygmunt Duda, Maksymilian Leonard Staszewski, w: Opalenicki słownik biograficzny, tom II (pod redakcją Bogumiła Wojcieszaka), Opalenicka Oficyna Wydawnicza, Wydawnictwo ABOS Sp. z o.o., Opalenica-Poznań 1994, s. 112-114 (z fotografią) Justyna Kuśtowska, Kazimierz Szczerba, Grobowiec salezjanów w Kielcach, w: "Orator Świętokrzyski.