W grudniu 1846 roku przyjęto ją do szkoły prowadzonej przez Siostry Opatrzności Bożej w Corps. Przebywała tam jako pensjonarka do 1850 roku. Następnie w postulacie u tych sióstr Corenc k. Grenoble. Po dwóch latach pobytu nie została dopuszczona do złożenia ślubów. W 1854 roku wstąpiła do zakonu karmelitanek w Darlington (Anglia). Tam złożyła śluby zakonne 24 lutego 1856 roku. Na skutek problemów rodzinnych, rodzice byli ze sobą skłóceni i rozeszli się, Melania załamała się. Dlatego 24 września 1860 roku opuściła Darlington, udając się do Marsylii, gdzie przebywała jej matka. W latach 1867–1884 przebywała pod opieką biskupa Petagni w Castellammare di Stabia, Włochy, prowadząc życie samotne. W roku 1884 powróciła do Francji do swojej matki w Cannes i Cannet w Alpach Nadmorskich. Po śmierci matki (1 grudnia 1889 roku) Melania przeniosła się do Marsylii. Przez cały ten okres usiłowała zrealizować projekt fundacji zakonu w Chalon-sur-Saône w diecezji Autun. Od 1892 roku zamieszkała we Włoszech, gdzie spędziła ostatnie lata swojego życia, życia niespokojnego, ale przykładnego. Zmarła w nocy z 14 na 15 grudnia 1904 roku w Altamurze (w prowincji Bari) w wieku 73 lat.