Wszystkie te plany zakładały wykonanie uderzeń jądrowych na duże miasta i ośrodki przemysłowe przeciwnika z wykorzystaniem lotnictwa strategicznego.
Wersje planu SIOP thumb|200px|Stacyjka do odpalenia broni jądrowej Minuteman ICBM thumb|200px|Uruchomienie Minuteman 3 SIOP-62 – pierwsza wersja planu wynikająca z doktryny zmasowanego odwetu, zaakceptowana przez prezydenta Dwighta Eisenhowera. Uwzględniał możliwość uderzenia wyprzedzającego na ZSRR i państwa Układu Warszawskiego przy użyciu 3200 głowic jądrowych, skierowanych na 1060 celów. W wariancie odwetowym zakładano atak na 725 obiektów przy użyciu 1706 ładunków jądrowych. Ich celem było zniszczenie wyrzutni i składnic rakiet, baz lotniczych dla bombowców nosicieli broni jądrowej, centrów dowodzenia oraz ważnych ośrodków przemysłowych i miejskich. W planie tym skoordynowano użycie bombowców B-52 oraz rakiet balistycznych Atlas i Polaris.
SIOP-63 – plan z 1962 r. łączył w sobie założenia doktryny zmasowanego odwetu z elementami doktryny elastycznego reagowania. Zakładano w nim różne opcje wykonania uderzenia nuklearnego. Jedna z nich przewidywała atak tylko na silosy z rakietami, bazy atomowych okrętów podwodnych i lotniska, na których stacjonowały samoloty z bombami atomowymi.