Metody te różniły się nie tylko procesami chemicznymi, na których się opierały, podłożem, na którym powstawało zdjęcie (kalotypia na papierze, dagerotyp na metalowej płytce), ale i końcowym wyrazem fotografii – dagerotypy cechowały się bardzo dużą szczegółowością, podczas gdy odbitki kalotypowe były bardziej malarskie i pozbawione detali. W ten sposób rozpoczęła się współpraca Hilla i Adamsona, którzy obowiązki podzielili między siebie zgodnie ze swoim wykształceniem: Hill zajmował się stroną artystyczną przedsięwzięcia i decydował, w jakiej scenerii mają się znajdować fotografowani i jaką pozę mają przyjąć, a Adamson zajmował się obsługą aparatu i wywoływaniem zdjęć. Podstawą do obrazu Hilla, przedstawiającego duchownych Wolnego Kościoła Szkocji, miały się stać zdjęcia poszczególnych bohaterów wydarzenia z maja 1843 roku. Z końcem tego roku fotografowie niemal ukończyli zadanie sfotografowania wszystkich postaci. Wykonali liczne zdjęcia, ukazujące modeli w różnych pozach. Adamson i Hill pracowali w studiu lub na wolnym powietrzu, portretując modeli na tle kilku mebli. Wykonane przez nich portrety cechują się bogatymi efektami światłocieniowymi i walorami malarskimi przy jednoczesnym zachowaniu wrażenia naturalności.