Poza podstawowym furgonem oferowano także 9-osobowego mikrobusa zwanego „Alouette”, wersję pick-up z krytą plandeką, furgon lub mikrobus z podwyższonym dachem, a także wersję pod zabudowę specjalistyczną. Renault Estafette eksploatowano w policji, żandarmerii, armii francuskiej, straży pożarnej, a także w służbach medycznych jako ambulans (ze wzmocnionymi elementami zawieszenia). W maju 1962 roku wprowadzono zmodernizowaną wersję Estafette R2132/33 z silnikiem Sierra o pojemności 1108 cm³ i mocy 45 KM, znanym z modelu Renault 8. Ładowność wzrosła do 800 kg. Trzy lata później pojawiła się wersja R2134 z rozstawem osi przedłużonym o 380 mm i ładownością 1000 kg. Jesienią 1968 roku wprowadzono trzecią serię Estafette – R2136 z silnikiem 1289 cm³ o mocy 54 KM. Wprowadzono skrzynię biegów o zmienionych przełożeniach, dzięki czemu prędkość maksymalna wzrosła do 98 km/h. W kolejnych latach zmodyfikowano nadwozie, wprowadzając masywne zderzaki z odbojami, zmieniono kształt osłony wlotu powietrza, kloszy kierunkowskazów a także stylizację deski rozdzielczej. W 1972 roku wprowadzono podciśnieniowe wspomaganie układu hamulcowego. W 1975 roku rozpoczęto licencyjny montaż Estafette pod nazwą Dacia D6 w Rumunii. W czerwcu 1980 roku z taśmy montażowej zjechał ostatni Renault Estafette. Wyprodukowano łącznie 533 209 sztuk.