Stefania Quinzani, właśc. Stefana Quinzani (ur. w 1457, zm. 2 stycznia 1530) – włoska tercjarka dominikańska i stygmatyczka. Błogosławiona Kościoła katolickiego.
Życiorys Stefania urodziła się w pobożnej, ale biednej rodzinie w Brescia, na północy Włoch. Zarabiała na życie pracując jako służąca. Jej ojciec, Lorenzo Quinzani został dominikaninem, kiedy Stefania była bardzo młoda. Podczas odwiedzin w klasztorze, Stefania poznała stygmatyka, brata Mateusza Carrieriego, który nauczał ją katechizmu. Zakonnik oznajmił jej, że jest jego "duchową spadkobierczynią".
Stefania od siódmego roku życia doznawała wizji świętych. Złożyła śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa Jezusowi. Na znak mistycznych zaślubin otrzymała pierścień. Gdy miała czternaście lat, Carrieri zmarł. Wkrótce potem Stefania doznała wizji zakonnika i została obdarzona stygmatami.
W 1472 wstąpiła do dominikanek. Założyła wspólnotę Sióstr Trzeciego Zakonu Dominikanek w Soncino. Tam pełniła funkcję matki przełożonej.
W mistycznych przeżyciach doświadczała różnych etapów męki Chrystusa. O wiarygodności ekstaz świadczą zeznania dwudziestu jeden świadków z 1497, które przetrwały do dziś.