Zdała eksternistycznie egzamin na aktorkę dramatu i teatrów muzycznych i urodziła drugiego syna.
Od 1954 roku występowała w żoliborskim Teatrze Estrady. Od 1957 roku przez kolejne trzydzieści lat była związana z Teatrem Syrena, od 1956 występowała też na deskach Teatru Buffo. Na przełomie lat 60. i 70. współpracowała z warszawskimi kabaretami. Wykonywała kuplety parodystyczne pisane na melodie ludowe (autorami tekstów byli Zdzisław Gozdawa i Wacław Stępień). W 1977 roku wystąpiła w roli piosenkarki w filmie Antyki.
Na początku lat 50. poznała Wiktora Osieckiego, z którym nawiązała romans, na skutek czego rozwiodła się z mężem. Para pobrała się w 1959 roku i stanowiła małżeństwo do śmierci Osieckiego w 1977 roku. Po śmierci drugiego męża, Pellegrini rzadko pojawiała się na scenie, angażując się bardziej w parapsychologię i astrologię. Była autorką książek, układała horoskopy do radia, telewizji, a głównie do gazet.
Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi i odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”. Pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A21-3-3)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Publikacje 1994: Czytanie losu 1996: Moje widzenie losu