Leży w granicach Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego.
Cały masyw Przysłopu, podobnie jak i sąsiednie wzniesienia Przyporu i Równiańskiego Wierchu, zbudowane są z gruboławicowych piaskowców, zlepieńców i łupków zaliczanych do dolnych warstw istebniańskich, a pochodzących z późnej kredy.
Nazwa „Przysłop” (słow. Príslop), często spotykana w Karpatach Zachodnich, oznacza 'miejsce na grzbiecie, szczyt, przełęcz', a także 'skarpa podpierająca zbocze górskie'.
Najwyżej położony (ok. 1000 m n.p.m.) w Wiśle Sallasch Przislop wzmiankowany był w dokumentach Komory Cieszyńskiej w 1835 r., jednak zapewne wkrótce po tej dacie, z uwagi na zamiary cieszyńskich Habsburgów ustanowienia w tym rejonie rewiru łowieckiego, pasterze zostali stąd wyrugowani. W każdym razie Ludomir Sawicki, prowadząc w 1913 r. badania nad pasterstwem w Śląskich Beskidach, nie wspomniał już o nim nawet w wykazie szałasów zaginionych.
Przysłop jest jednym z najbardziej deszczowych punktów Beskidu Śląskiego: istniejący tu posterunek opadowy zanotował w latach 1961–1990 średni roczny opad w wysokości 1400 mm.
W stokach Przysłopu znajdują się 3 niewielkie jaskinie: Jaskinia Medyków, Jaskinia Mokra i Jaskinia pod Świerkiem.
Przypisy „Beskid Sląski”
Kategoria:Geografia Wisły Kategoria:Polskie szczyty Beskidu Śląskiego