W przeszłości porządek sukcesji był czasem zastępowany albo wzmacniany przez koronację wybranego następcy na króla za życia panującego monarchy – vivente rege. W systemie częściowo elekcyjnym tanistry następca panującego wybierany był spośród upoważnionych mężczyzn z królewskiego klanu. Monarchie dziedziczne używały różnorodnych metod i przepisów, aby przewidzieć porządek sukcesji pośród możliwych kandydatów powiązanych poprzez krew lub małżeństwo. Zaletą stosowania takich formuł był fakt, że następca mógł od wczesnej młodości zyskiwać obycie, wykształcenie, ochronę, zajęcia i służących adekwatnych do przyszłej godności i odpowiedzialności związanej z byciem królem danego narodu czy ludu. Systemy takie mogły też poprawić stabilizację polityczną poprzez ustalenie jasnych, powszechnych oczekiwań dotyczących sekwencji władców, potencjalnie ograniczając rywalizację i kierując pozostałych dziedziców do innych zadań czy starań.