U części osób ból występuje w każdej próbie współżycia (postać uogólniona), u innych jest sytuacyjny (np. tylko przy określonych pozycjach, z określonym partnerem lub w określonych okolicznościach). Utrzymywanie się bólu może wtórnie prowadzić do unikania współżycia, spadku pożądania, trudności w osiąganiu orgazmu oraz napięć w relacji partnerskiej. Mogą współwystępować objawy lękowe, obniżenia nastroju, zaburzeń adaptacyjnych lub inne dysfunkcje seksualne.
Etiologia W klasyfikacji ICD-10 akcentuje się brak wystarczającego wyjaśnienia dolegliwości przez uchwytne czynniki somatyczne (zaburzenie organiczne lub chorobę somatyczną), przy czym F52.6 jest klasyfikowane wśród zaburzeń seksualnych niespowodowanych zaburzeniem organicznym ani chorobą somatyczną. Jednocześnie ból związany z aktywnością seksualną jest w piśmiennictwie często opisywany w modelu biopsychospołecznym, łączącym czynniki biologiczne, psychologiczne i społeczne. Wśród potencjalnych czynników biologicznych wymienia się m.in. dysfunkcję mięśni dna miednicy, mechanizmy neuropatyczne i zjawiska sensytyzacji, natomiast wśród czynników psychologicznych – m.in. lęk, depresję i katastrofizację bólu;