W 1210 r. został mianowany opatem klasztoru Qingliang w Jinling (w Nankinie). Przebywał tam i nauczał przez kilka lat. Potem bardzo krótko był opatem w klasztorze Jingtuchan. Następnie, na życzenie cesarza, był opatem klasztoru Jingzi na południowym brzegu Jeziora Zachodniego w Hangzhou. Podczas jego rezydowania w tym klasztorze został nagrodzony przez cesarza purpurową szatą, którą zdecydowanie odrzucił. Potem, stosunkowo krótko, prowadził klasztor Shuiyan w Mingzhou, po czym przez 9 miesięcy był powtórnie opatem Jingzi.
W 1225 r. został wyznaczony 13 opatem klasztoru Jingde na górze Tiantong, po śmierci jego dotychczasowego opata, mistrza chan szkoły linji – Wuji LiaopaiaWynika z tego, że był to klasztor publiczny..
Przez następne cztery lata, aż do swojej śmierci, prowadził ten klasztor. Przed śmiercią napisał wiersz Grzechy, które popełniłem w ciągu sześćdziesięciu sześciu lat mojego życia wypełniają wszechświat: Gdy uderzam siebie, wpadam do piekła żywcem.
Nauczanie Rujing był niezwykle krytycznie nastawiony do współczesnych mu mistrzów chan. Zaatakował ich wysuwając trzy zastrzeżenia wiara w to, że konfucjanizm, taoizm i buddyzm są tożsame jest całkowicie błędna. Zaatakował więc synkretyczne nauki kilku mistrzów okresu Song, takich jak np.