W 1945 roku most uległ niewielkim uszkodzeniom w wyniku działań wojennych, lecz po naprawie przywrócono go do eksploatacji rok później. W 1973 dawny kratownicowy most kolejowy na skutek braku możliwości zawieszenia trakcji elektrycznej zdemontowano, a w jego miejscu zbudowano nowy most kolejowy o formie nawiązującej do starszego. Zdemontowane przęsło starego mostu ułożono po północnej stronie linii kolejowej, a PKP podarowały je miastu, które 5 lat później zadecydowało o wykorzystaniu go do budowy mostu drogowego po podjęciu decyzji o przedłużeniu ulicy Mińskiej do ul. Bronikowskiego. Autorem projektu był mgr inż. Konrad Kubiński z Biura Projektów Kolejowych w Gdańsku. Montaż konstrukcji wymagał przeniesienia gotowego przęsła z północnej na południową stronę mostu kolejowego. Montaż przęsła na przyczółkach miał miejsce w latach 1982–1983. Wykonawcą było Płockie Przedsiębiorstwo Robót Mostowych. Na surowej konstrukcji stalowej – oryginalnej z 1913 r. – wykonano żelbetową płytę pomostu, nawierzchnię jezdni oraz chodniki. W 1992 roku firma Rawex z Bydgoszczy wykonała remont mostu drogowego, polegający na zabezpieczeniu antykorozyjnym i umocnieniu skarp wokół przyczółków.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Most kolejowy nad Kanałem Bydgoskim · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.